دیوانگان شهر

تمام دیوانگان این شهر

عاشقانی بودند

که یک روز

دری به رویشان باز شد

تا کسی را

از دنیایشان

بیرون بکشد

تمام دیوانگان این شهر

خواب زدگانی بودند

که یک شب

رویای بی هنگام عشق دیدند

و کابوس تنها مردن خود را

گردن بیداری انداختند

منِ تنهای بی جان

هنوز هم ...

در آرزوی دری مانده ام

که تو بکوبی اش

برای آمدن ...

و خوابی

که در آغوش تو باشد

و از پشت کابوس هایم

به تمامِ دیوانگانِ این شهر

درود می فرستم ...

تعبیر خواب

من خواب دیدم
که عاشق شده ام
من خواب دیدم
که کسی هست

من
خواب دیدم
که دلخوشم
و دیـــــوارها
برای " تکیه " اند
نه ریختن ...

من زنی بودم
که زیاد خواب می دید
و تعبیر همه رویاهایش
" وارونه " بود

من باور کرده بودم
آنهایی را
که گفته بودند
خواب هایم
همه "خیــر" خواهند شد
وگرنه از همان اول هم
به دیوارها
اعتـــــــمادی نبود

دیکتاتوری پدرم

پدرم دیکتاتور نبود

اما هرچه بود

من مجبور شدم یاد بگیرم

قربانی شوم     

پدرم شاید فکر می کرد

دیکتاتوری چیز عجیبی ست

که او از پسِ آن بر نمی آید

فکر می کرد

همین که       

 مچم را می گیرد

 وقتی به خیالش

 خطا کرده ام

و مرا نمی کشد

حتـــــــــــــــــما

خوب پدری ست

من قربانیِ یک عمر

دموکراسیِ خیالی پدرم

شده ام

که حالا

نمی توانم

سرم را بالا بگیرم

حتی وقتی

دارد به باد می رود

محو

یک دست بکشی

محو می شود

همین دل بستگی های مه آلود

یک نفس گرم می خواهد

می بینی ؟

همه اش بستگی دارد

به یک "ها"

مثل همان قلبی که می کشی

روی شیشه

وقتی حوصله ات سر می رود

حالا تسلیم روزهای کسالت بار

تسلیم عاشقی شده ای

قشنگ است ؟

باشد

یک نفس

یک "ها" ... همه اش را

محو خواهد کرد

ما مرده بودیم

 خیابان ها که آوار شدند

روی سرمرد همسایه

وقتی که زن برنگشت

ما مرده بودیم

برادرت که به مسلخ رفت

همسایه ها مرده بودند

خواهرت که پرپر شد

مردم مرده بودند

همیشه بودند کسانی که مرده باشند

تا "خرده مرگ های" این دور و بر

به چشم کسی نیاید

وما که به چشممان آمد

بال و پر ریخته

از این در به آن دیوار زدیم

و چه می دانستیم

پای این ستون تو را به آتش می کشند

پای آن ستون مرا گلوله می بنند

می بینی

دروغ گفته اند

از این ستون به آن ستون

فرجی نیست